امروز حال عجیبی پیدا کردم ....باورش نمی شد من سی و چهار سال داشته باشم ...نمیدونم یجورایی حس سرخوردگی و بدی بهم دست داد...گفت فکر میکردم کوچکتر باشی تا حالا به سنگ اصلا فکر نکردم یا برام سن آدمها مهم

حس بدی هست

بنظرم هیچ حسی نداشتن بهتر از داشتن حس بد باشه...

دارم چی ها این روزها تجربه می کنم...

فردا تعطیله و می خام فقط بخوابم ...

از هفته بعد ترم جدید زبان شروع میشه ...

دکتر بعد یک ماه و خرده ای اجازه داد فقط سبک ورزش کنم ...

یکسری کتاب گرفتم می خام ایام عید بخونم ...

دوباره میشم همون پری قبل ....

بغلش که میکنم دستاس دور گردنم می ندازه صورتش به صورتم میچسبونه چشم هام می بندم و توی جا آروم تکون می خورم ...غرق آرامشی میشم که توصیف شدنی نیست....

حاضر نیستم با هیچ چی این حالم و عوض کنم ...بخصوص بوی بدنش عجیب دوست دارم ...

کلی امروز بغلش کردم بوییدم بوسش کردم ...دستهای کوچولوش دوست دارم ...

نمیدونم چرا این همه بچه ها و دنیاشان دوست دارم ...

روز به روز بزرگتر میشه ....

لعنت به بعضی نگاهها ....دل آدم زیر و رو می کنه ...

که باعث میشه به هم بریزی

خاطره بسازی

رویا پردازی کنی...

لطفا گاهی نگاه نکنید!!

پیام داده ...اونم دو بار ...هر دو بی جواب...توی دوره پریود هستم و در کمترین حالت از هیجان و ...میشه گفت دوره رکورد..نمیدونم چرا اینهمه بی حالم ...موسسه تا اطلاع ثانوی بخاطر کرونا تعطیل شده...احساسات ا

حس عجیبی دارم هم خوشحالم هم پر از شک و تردید و هم پر از استرس و اضطراب.... کاش همون باشی که من می خام نمی خام ناامید باشم در عین حال نمیخوام زیاد امیدوار باشم که اگه نشد تا چند روز فکرم درگیر باشه...د